Jan Brokken - De rechtvaardigen (2018)

Een waar monument! Een eerbetoon van 500 bladzijden aan de ‘Engel van Curaçao’ consul Jan Zwartendijk, die samen met Japanse collega Sugihara in Kaunas (Litouwen) in 1940 duizenden Joden van de dood heeft gered. Het is een feitelijk relaas, en leest bijna als een geschiedenisboek. Geen lichte kost dus, niet echt iets voor het slapengaan, maar toch.

Leon de Winter - Het recht op terugkeer (2008)

Een aanrader! Over Bram Mannheim in Tel Aviv, die een bureautje runt om verdwenen kinderen op te sporen, en dat zijn er kennelijk nogal wat, een nobele baan. Hij werkt als docent Geschiedenis van het Midden-Oosten aan de universiteit maar is ook vrijwilliger op de ambulancedienst; is getrouwd met Rachel uit India en ze hebben een zoontje Bennie. Ook zijn Nederlandse vader Hertog, een strenge wetenschapper, woont ook in die stad, samen met zijn hondje Hendrikus. Idyllisch, toch?

Hella S. Haasse - Fenrir (2000)

Een prachtig boek vol mysterie, historische verwijzingen, mythologie, een familiedrama op een unieke plek in de Ardennen, een spannende whodunnit geschreven in die weelderige en meeslepende stijl die ik van Haasse ken. Een poging tot reconstructie, nu reeds gedoemd te mislukken, maar toch.

Fenrir is de zwarte wolf die levensgroot staat afgebeeld op een ‘Edelkitsch’ schilderij in de hal van landhuis Breidablick. Fenrir probeert jaar na jaar de zon te verslinden, wat leidt tot een lange nacht, een ijstijd. Hij is in een oude sage een oerwolf, het symbool van de vijand, die tot rampen leidt en uiteindelijk alles vernietigt.

Jan van Aken - De Ommegang (2018)

Met toenemende ergernis lees ik over de zoektocht in het binnenste van het brein van de auteur, de ommegang, naar Het Geheim, de Grote Waarheid. Ik erger me steeds meer aan de eigenwijze kwast van een Isidorus van Rillington. Hij is geobsedeerd door Het Ware dat hem op het allerlaatst, ja ik verklap het meteen maar, toch nog in de steek laat. Zijn lot in Konstanz, bij het rode oortje - met een vieze dot oorhaar - van koning Sigismund, als hij wordt uitgenodigd om het Grote Geheim prijs te geven, ligt voor de hand. Menigeen ging hem voor: necromantiërs, tovenaars, ketters, lollards, heksen, astrologen, vrijdenkers, begarden, sodomieten, noem maar op. Zelfs DE Koning van het Christendom kan hem niet meer redden, onze ‘Wandelende Jood’.

Hella S. Haasse - De scharlaken stad (1952)

Wát een boek, sjonge! Haasse was een erudiete vrouw, dat blijkt. Ik dacht, muaaaahhhh de Renaissance die heb ik wel zo’n beetje in de pocket, met al in 1984 op ‘t Revius Lyceum een werkstuk over Lorenzo il Magnifico, en veel later met The Borgias (2011), de hele serie wel drie keer gezien vanwege o.a. Jeremy Irons; ik had Il Principe van Macchiavelli al een keer gelezen; ergens in de kantlijn van de Renaissance was daar ook nog The Tudors (2007), ook verschillende keren bekeken, en nog zo wat items. Niets bleek minder waar.

social linkedin box white 24social facebook box white 24text: Godi Dijkman | research: www.nusapenida.nl